BAŞLARKEN

“An”, kimi zaman çok uzun bir öyküye ağıp altın bir koza içinde ışıyarak kelebeğe dönüşür. Sahici bir ayırt edilebilirlikle sonsuzluğa armağan edilen bu “an” yaşayana ongunluk kapılarını aralar. Bilinçle örtüşen bu görkemli “an”, kişiyi arınmaya yönlendirir. İnsan denen eşsiz varlığı nesneleşmekten kurtararak bireyselleşmesine, dolayısıyla doğa ile özdeşleşip kendini keşfetmesine yol açar.

Bizler bu olguya “-Entropinin iyileştirici gücü, varoluşun temel özdeği” diyoruz; Japonlar ise Zen felsefesinin yarattığı aydınlatıcı güce “haiku” adını veriyor.

Üç dizelik bir şiir türü olan haiku, günümüzde dünyanın dört bir yanında şiir severlerce benimsenmiş ve sevilmiştir. Haikunun sözü edilen büyülü işlevi; gereksiz sözcük yükünden arınmış özlü yapısıyla görülmeyeni gösteren, duyulmayanı duyuran bir anlam evreni yaratmasında yatar. Böylece hem yazar hem okur, haiku ile sahici bir özdeşlik kurduğu ölçüde eşsiz bir içsel olgunlaşma düzeyine ulaşır. Bu an, aynı zamanda bir arınma noktasıdır. Kişinin, evrenin yapısal aynasında kendisini izlemesi ve bu yapıyla bütünleşmesidir.

Özetle haiku, -Japon inancına saygı duyarak- Zen felsefesinin aydınlatıcı varoluşsal evrenine ya da Batı’nın kendine özgü değer yargılarını içeren anlam evreninin dünyasına açılır. Her iki anlayışın öznesi insan olduğuna göre “haiku” hep var olacaktır...

İşte “-Entropi Haiku Topluluğu” olarak bizler de bu haiku kervanına “-Entropi”nin iyileştirici, varoluşçu anlayışıyla katılmış bulunuyoruz. Üç yıldır süren haiku yürüyüşümüzde yayımlanan kitaplarımızın yanı sıra artık internet ortamında da yerimizi alıyoruz.

Haiku Yaprağı’na ürünleriyle, yazılarıyla katkı veren yol arkadaşlarıma ve tüm haikuseverlere en içten gönül borcumu sunuyorum.

Haiku Yaprağı’mızın yolu açık, yaşamı uzun olsun.

Sevgiyle.

Erol Büyükmeriç

Haiku Yaprağı- Bahar 2026, Sayı: 1